το ποτάμι

Ο Ασπροπόταμος, αδελφός του 'Αραχθου και Πηνειού (Σαλαμπριάς), περνά ορμητικός από τη Μεσοχώρα, πλούτος και απόλαυση για τους κατοίκους της.
Πηγάζει από το όρος Περιστέρι και αφού ενισχύεται από ρέματα και παραποτάμους χύνεται στο Ιόνιο πέλαγος στην περιοχή του Αιτωλικού, δημιουργώντας στις εκβολές του ένα πλούσιο δέλτα. Η ορμητική πορεία του συγκρατείται από διαδοχικά φράγμα και αντίστοιχα υδροηλεκτρικά εργοστάσια όπως των Κρεμαστών, του Καστρακίου, του Στράτου και τελευταία ολοκληρώνεται το φράγμα Μεσοχώρας.

...και ο μύθος
Λένε πως οι μύθοι είναι αιώνιοι. Ο μύθος όμως του Ασπροπόταμου, που από το σκούξιμό του "βάζουν" τα βουνά της Πίνδου ψάχνοντας να βρει τα αδέλφια του που τον εγκατέλειψαν, έχει ημερομηνία λήξης. Είναι η μέρα που η βαριά πόρτα θα σταματήσει το τρέξιμο του 'Ασπρου. Κι αυτός οργισμένος, μαύρος από το κακό του, (ψάχνοντας τα άσπρα του χαλίκια) θα γυρίσει πίσω και θα πνίξει όσους βρει μπροστά του. Ανάμεσά τους και τη Μεσοχώρα. Και οι Μεσοχωρίτες, που νανουρίστηκαν και "ζύμωσαν" τα παιδικά τους χρόνια με το βούισμά του, που βούτηξαν στα διάφανα νερά του από τα Καζάνια του Ντάβανου ως τη Γύρα, που τον περπάτησαν χαλίκι στο χαλίκι, που είδαν το νερό του να κινεί τη βαριά μυλόπετρα, το μαντάνι και τη ντριστέλλα, που είδαν τους βιαστές του και ράγισε η καρδιά τους, θα μείνουν με ανάμνηση τις ατέλειωτες εικόνες του.Με τους ψαράδες να κουβαλούν στην τέμπλα τις πέστροφες, με τις εύφορες λογγιές που έθρεψαν την πείνα των χωρικών, με τα γιδοπρόβατα που στάλιζαν στη Σμίξη, με τα πλατάνια που σκίαζαν τα γάργαρα νερά, με τον πόνο γι΄ αυτούς που χάθηκαν γιατί αψήφησαν τη δύναμή του. Αυτά θα λείψουν από τη ζωή τους.. Το "σκούξιμό" του όμως δεν θα χαθεί, θα γίνει ο εφιάλτης όσων συνέλαβαν την ιδέα του αφανισμού και όσων με εσκεμμένες ενέργειες ή παραλείψεις τον πρόδωσαν.

Τυχαίες εικόνες

potami1.jpg

Αναλυτικά ο καιρός ΕΔΩ

Πεταλούδες στο χωριό

im1.jpg