Η ΒΑΚΑΡΗ
   Σύμφωνα με την οθωμανική απογραφή του 1454/55 στη Βάκαρη κατοικούσαν 25 πλήρεις οικογένειες, 2 ενήλικοι άγαμοι και 1 οικογένεια χήρας γυναικός. Υπολογίζοντας τις πλήρες οικογένειες 4-5μελείς και των χηρών 2-3μελείς, εκτιμούμε ότι στη Βάκαρη κατοικούσαν περίπου 130 άτομα. Σε όλη την περιφέρεια των χωριών [που μετά την απελευθέρωση αποτέλεσαν το Δήμο Κοθωνίων] δεν είχαν εγκατασταθεί Μουσουλμάνοι παρά μόνο χριστιανικά νοικοκυριά.
   Κάθε ενότητα, στις περισσότερες περιπτώσεις, περιελάμβανε ένα ολόκληρο χωριό, είτε τμήμα ενός χωριού ή και  περισσότερα χωριά. Τα φορολογικά εισοδήματα αποτελούνται από ένα κλάσμα επί της παραγωγής και από έναν αριθμό φόρων που βαρύνουν τα άτομα και που πληρώνονται σε μετρητά.

Το Karye-i Vakari, [Βάκαρη] - μαζί με το Πλοπ/Νέα Πεύκη και το Τυχάι/Ξυλοχώρι αποτελούσαν αυτοτελές Τιμάριο των Aruz Alemdâr και Musa Çelebi.
Το καλοκαίρι του 1455 εισέπραξαν από τους χωρικούς της Βάκαρης τα εξής ποσά:

Από το σιτάρι 12 κοιλά Χ 8                                             96 άσπρα
Από το κριθάρι 5 Χ 5                                                        25 άσπρα
Από το λινάρι                                                                      7 άσπρα
Από λαχανόκηπους  [τη δεκάτη]                                      10 άσπρα
Από τον φόρο των αιγοπροβάτων                                   480 άσπρα
Από το φόρο των χοίρων                                                  10 άσπρα
Από το φόρο των νυφών* και των εγκλημάτων**           25 άσπρα
Από τη σπέντζα                                                               631 άσπρα
Σύνολο                                                                          1.284 άσπρα

ΠΛΟΠ/ΝΕΑ ΠΕΥΚΗ 
   Σύμφωνα με την οθωμανική απογραφή του 1454/55 στο Πλόπ/Νέα Πεύκη κατοικούσαν 50 πλήρεις οικογένειες, 6 ενήλικοι άγαμοι και 3 χήρες. Υπολογίζοντας τις πλήρες οικογένειες 4-5μελείς και των χηρών 2-3μελείς, διαπιστώνουμε ότι στο Πλόπ κατοικούσαν περίπου 260 άτομα.

 

Το  Karye-i Polop, [Πλοπ/Νέα Πεύκη] - μαζί με τη Βάκαρη και το Τυχάι/Ξυλοχώρι αποτελούσαν αυτοτελές Τιμάριο των Aruz Alemdâr και Musa Çelebi.
Το καλοκαίρι του 1455 εισέπραξαν από τους χωρικούς του Πλοπ/Νέας Πεύκης τα εξής ποσά:

Από το σιτάρι     20 κοιλά Χ 8                                 160  άσπρα
Από το κριθάρι  13 κοιλά Χ 5                                    65 άσπρα
Από καρύδια                                                              10  άσπρα
Από το λινάρι                                                             13  άσπρα
Από μελίσσια                                                             60  άσπρα [ένα άσπρο ανά κυψέλη]
Από λαχανόκηπους [φόρος δεκάτης]                        20  άσπρα
Από τον φόρο των αιγοπροβάτων                           650  άσπρα
Από τον φόρο των χοίρων                                         20  άσπρα
Από τον φόρο των εγκλημάτων και των νυφών *     50  άσπρα
Από τη σπέντζα                                                     1268  άσπρα
Σύνολο                                                                  2.316 άσπρα

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ: 1. Πλήρωναν ένα άσπρο για κάθε 3 πρόβατα
                             2. Πλήρωναν ένα άσπρο για κάθε 2 χοίρoυς ελευθέρας βοσκής και 1 για κάθε οικόσιτο χοίρο. 
                             3. Το κοιλό τον 15ο αι. ζύγιζε περίπου 51,312 κιλά
                             4. H σπέντζα [ Ispençe]: ήταν προσωπικός φόρος και επιβαρύνει μόνο τον χριστιανικό πληθυσμό. Όπως ορίζεται στο νομικό κώδικα (kanunname)  του Μωάμεθ Β΄,  οι ενήλικοι άνδρες, αρχηγοί νοικοκυριών, υποχρεούνταν να πληρώνουν είκοσι πέντε ακτσέδες κατ’ έτος και οι χήρες έξι ακτσέδες / έτος.
Νομισματική μονάδα: ακτσές -akçe- για τους Οθωμανούς  ή άσπρο για τους Έλληνες ή asper για τους δυτικούς
                          * Επί των γυναικών που επρόκειτο να παντρευτούν για πρώτη ή δεύτερη φορά

ΣΧΟΛΙΟ: Μπορεί να απορεί κάποιος για τον αριθμό των κατοίκων της Βάκαρης αλλά και της Νέας Πεύκης αυτή την περίοδο. Συγκριτικά με τα άλλα χωριά της περιοχής ο αριθμός κατοίκων είναι υψηλός. Πληροφορίες από βυζαντινά δημόσια αρχεία δεν υπάρχουν, παρά μόνον ό,τι έχει καταγραφεί σε κώδικες μοναστηριών. Όμως από προφορικές παραδόσεις της περιοχής ακούσαμε ότι η Βάκαρη αποτελούσε, τη βυζαντινή περίοδο, θρησκευτικό κέντρο, καθώς σε θέσεις περιφερειακά του χωριού υπήρχαν μοναστήρια τα οποία καταστράφηκαν από εισβολείς Σταυροφόρους ή Νορμανδούς τον 13ο αι. Μάλιστα η Βάκαρη ήταν "τσιφλίκι" του μοναστηριού της Πύρρας που τελικά απαλλοτριώθηκε και μοιράστηκε στους κατοίκους-καλλιεργητές. Παρ΄ όλα αυτά φαίνεται να κράτησε αρκετό πληθυσμό μέχρι και τον 16ο αι. τουλάχιστον. Η απελευθέρωση όμως [1881] βρήκε τα 2 χωριά συρρικνωμένα πληθυσμιακά.

 

Τυχαίες εικόνες

acheloos2.jpg

Πεταλούδες στο χωριό

im4.jpg