του Ηλία Σταύροου

Επ΄ ευκαιρία της ανακοίνωσης για ίδρυση ορειβατικού συλλόγου του χωριού μας και με την παρουσία του δημάρχου μάλιστα, θα ήθελα να παρακαλέσω τους αγαπητούς Πέτρο και Θανάση για μια χάρη, να τηλεφωνήσουν σε οποιοδήποτε μεγάλο ορειβατικό σύλλογο της χώρας και να ρωτήσουν πότε προγραμματίζουν την επόμενη ανάβαση σε βουνό με ανεμογεννήτριες. Αν βρουν έστω κι μία ημερομηνία τα επόμενα χρόνια να μου το πουν να πάω και εγώ.
Την ίδια μέρα δημοσίευμα με τίτλο ο επίγειος παράδεισος της Κοιλάδας του Αχελώου αναφέρει « η πολυθεαματικότητα της περιοχής ευνοεί κάθε είδους εναλλακτικού και μη τουρισμού προσανατολισμένη στην έννοια της διαφύλαξης του σπάνιας ομορφιάς περιβάλλοντος και περιοχής. Ένας πρωτοπόρος προορισμός που θα ενθουσιάσει με τις επιλογές που προσφέρει. Tα extreme sports trekking, canoe, kayak, rafting monoraft, mountain bike, σε μοναδικά μονοπάτια, σίγουρα αποτελούν μελλοντικές προοπτικές για την Κοιλάδα που έχει να μας προσφέρει ακόμα πολλά».
Αν κάποιος κάνει όλα αυτά τα sports θα πάει στην περιοχή μοσχάρι και θα φύγει βόδι γιατί μετά από όλα αυτά δεν έχεις κουράγιο ούτε να κάνεις βήμα για να δεις τις ομορφιές της Κοιλάδας του Αχελώου.
65 χρόνια ζωής και σχεδόν 40 χρόνια ψυχιατρικής θεωρώ τα χειρότερα χαρακτηριστικά του ανθρώπου την αδιαφορία του για πράγματα πέρα από τον εαυτό του και το σπίτι του και την αμάθεια, δεν είναι κακό να πεις « Δεν ξέρω, δεν απαντώ» αλλά να μιλάς για κάτι χωρίς να γνωρίζεις αυτό είναι κάπως δυσλειτουργικό!
Αυτό που προέχει κατά τη γνώμη μου τώρα είναι να ενωθεί ο αγώνας μας για την σωτηρία της Μεσοχώρας και του Αχελώου με τον αγώνα των κατοίκων των Αγράφων και του Ασπροποτάμου να μην μπουν οι γεννήτριες ούτε στο Χατζή ούτε πάνω από το Τσιγκόρι και μέχρι το Γαρδίκι.
Γιατί θα αγναντεύουμε ανεμογεννήτριες στις γύρω βουνοκορφές από την Μεσοχώρα. Αν κάποιου του αρέσει να αγναντεύει ανεμογεννήτριες στις βουνοκορφές εδώ η επιστήμη σηκώνει τα χέρια! Ο αγώνας για το δίκιο μας στην γενιά μου γινόταν σώμα με σώμα με τις δυνάμεις καταστολής, τώρα λένε ότι μπορεί να γίνει από το διαδίκτυο, λιγάκι χλωμό το βλέπω.
Αν όταν έρθουν τα μηχανήματα καταστροφής στην Μεσοχώρα ή στις βουνοκορφές μόνο η παρουσία της πλειοψηφίας των κατοίκων και των αλληλέγγυων εκεί είναι δυνατόν να σταματήσει την καταστροφή. Οι Μεσοχωρίτες έχουν κάνει τέτοιους αγώνες για 35 συνεχή χρόνια.
Τα γραφόμενα μου αυτά δεν έχουν στόχο να προσβάλλουν κανένα προσωπικά, αλλά να περιγράψουν ανθρώπινες συμπεριφορές.


Συνέχεια του χθεσινού κειμένου λόγω παραλήψεως:
Ο δήμαρχος Πύλης Μαράβας αφού περιέφερε για μια τριετία και πίεζε να εγκριθεί από την περιφέρεια και το υπουργείο η περιβαλλοντική έγκριση του ΣΧΟΟΑΠ ( σχέδιο χωρικής και οικιστικής οργάνωσης ανοιχτής πόλης ) Μεσοχώρας το πέτυχε πριν λίγο καιρό. Αυτό αφορά την δήθεν ανάπτυξη του χωριού μας μετά όμως την καταστροφή της Μεσοχώρας και της λειτουργίας του φράγματος.
Σε αυτό παραχωρεί πέντε εκτάσεις στις κορυφές Αυγό, Λέουσα, Αγκάθο-Βαβούρι, Τούρλα και Κάστρο για εγκατάσταση ανεμογεννητριών, προσθέστε Χατζή και πέρα από το Τσιγκόρι μέχρι το Γαρδίκι και φανταστείτε το θέαμα. 80% των βουνοκορφών της Πίνδου έχουν αδειοδοτηθεί, σε διαφορετικές φάσεις η κάθε μια, για εγκατάσταση ανεμογεννητριών.
Τέλος, δύο σημαντικές συμπληρωματικές πληροφορίες:
1ο: Για τους κυνηγούς, ο λαγός σαν μυαλομένο όν δεν θα πλησιάζει τις περιοχές των ανεμογεννητριών, γιατί ο θόρυβος τους τον εμποδίζει να εντοπίζει τους διώκτες του.
2ο: Για τους λάτρεις των ανεμογεννητριών, οι εταιρείες έχουν προνοήσει για αυτούς ώστε να μην στερούνται την θέαση τους και την νύχτα. Αν δουν κόκκινα φωτάκια να αναβοσβήνουν στην γραμμή των οριζόντων σίγουρα δεν θα είναι κωλοφωτιές.

Τυχαίες εικόνες

acheloos2.jpg

Πεταλούδες στο χωριό

im4.jpg