ΜΠΡΙΑΣΟΥΛΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ του Χρήστου και της Ελένης 1907-1988

Χαρακτηριστική μορφή στην κοινωνία της Μεσοχώρας ήταν ο Γιάννης Μπριασούλης, κασσιτερωτής [κοινώς γανωματής] στο επάγγελμα. Ο μπάρμπα-Γιάννης καταγόταν από τους Κτιστάδες [παλ. Κουσοβίτσα] Άρτας και ερχόταν στη Μεσοχώρα, προπολεμικά ακόμα, κατά διαστήματα, καλύπτοντας τις ανάγκες της περιοχής στο γάνωμα των χαλκωμάτων. Από το γάμο του είχε αποκτήσει μια κόρη. Κατά το τέλος της δεκαετίας του 1950, μόνος πια, εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Μεσοχώρα. Μάλιστα από το 1969 μεταδημότευσε στο χωριό. Είχε εγκατασταθεί σε μικρό, φτωχικό οίκημα του Στ. Κύρκου κοντά στο μονοπάτι που από τη βρύση του Μπρούντζου περνούσε προς τα Κουτραίκα. Σήμερα το οίκημα αυτό δεν υπάρχει πια. Κατά διαστήματα περιόδευε στα γύρω χωριά, με όλα του τα υλικά, και παραμένοντας για κάποιο διάστημα, κάλυπτε τις ανάγκες των χωριών στο γάνωμα. Με ένα τσουβάλι, τεχνικά κρεμασμένο στον ώμο του, περιδιάβαινε τα στενά σοκάκια των χωριών αναγγέλλοντας την άφιξη του: "Ο γανωτής, όλα τα αγγειά γανώνω". Κι όλα τα γάνωνε: κατσαρόλες, τηγάνια, κουταλοπίρουνα, καζάνια μικρά και μεγάλα, όλα τα χαλκώματα. Ήταν βέβαια και πιστός θαμώνας στα καφενεία του χωριού. "Πυρωμένος" όλη μέρα μπροστά στη φωτιά, μέσα σε μόνιμη μουντζούρα, με καμένα τα χέρια από το καλάι, εύρισκε τη δροσιά σε ένα τσίπουρο με καλή παρέα. Κι ήταν αγαπητός άνθρωπος κι ευχάριστος στις παρέες. Στα γεράματά του αρρώστησε από πνευμονία και κατέληξε στο σανατόριο Λαμίας όπου και πέθανε. Κι εκεί ακόμα οι Μεσοχωρίτες δεν τον ξέχασαν. Όλο και κάτι είχαν να του στείλουν. Άλλωστε και σήμερα ακόμα σε κάποιο μεσοχωρίτικο σπίτι θα βρίσκεται και κάποιο χάλκωμα που πέρασε από το χέρι του.
Να είσαι καλά μπάρμπα-Γιάννη εκεί που βρίσκεσαι.

Τυχαίες εικόνες

acheloos1.jpg

Πεταλούδες στο χωριό

im4.jpg